کمیت گرایی در دانشگاه؛ نادیده گرفتن آینده پژوهی

0

معاون پژوهشی و آموزشی پژوهشکده فرهنگ، هنر و معماری بیان کرد: اساسا وقتی به سمت کمیت گرایی در دانشگاه ها حرکت می کنیم آینده پژوهی و برنامه ریزی کشوری ملاک قرار نمی گیرد.

افق آینده‌پژوهی راهبردی– برنامه «گفت و گوی علمی» رادیو گفت و گو با موضوع چالش های کمیت و کیفیت در دوره های تحصیلات تکمیلی و با حضور دکتر حمید رضا بابایی معاون پژوهشی و آموزشی پژوهشکده فرهنگ، هنر و معماری روانه آنتن شد.

حمید رضا بابایی در آغاز با بیان اینکه کیفیت و کمیت در آموزش عالی مبتنی بر یکسری بسترها است، گفت: تاریخ آموزش عالی نشان می دهد، همیشه دستخوش تغییرات زیادی بوده است و متاسفانه مبتنی بر گرایش ها و نظرات شخصی و نه مبتنی بر خردهای جمعی و یا برنامه های کلان و طولانی مدت بوده است.

وی با بیان اینکه در حوزه برنامه نویسی کل کشور جوان است، عنوان کرد: در این حوزه تازه داریم تجربیات کوچکی را جمع می کنیم و آرام آرام به این سمت می رویم که به قدرت و کیفیت لازم برسیم. یکی از دستاوردهای اساسی و اتکای اصلی آموزش عالی نیز به برنامه ریزی است؛ برنامه هایی در حقیقت چشم انداز اصلی نظام را ترسیم می کند.

وی افزود: دلیل اینکه نتوانستیم تعادل را بین نیازهای جامعه و جمعیت فارغ التحصیل و کمیت دانشجویان ایجاد کنیم این بود که مبتنی بر برنامه حرکت نکردیم و صرفا کمیت گرایی را مد نظر قرار دادیم و فقط آیتم ها و متغیرهای مبتنی بر سطح جامعه را در نظر گرفتیم زیرا تاثیرات این آیتم ها به حدی بالا بود که میزان کمیت و کیفیت دانشجویان را تغییر داده ایم.‎

معاون پژوهشی و آموزشی پژوهشکده فرهنگ، هنر و معماری با اشاره به جمعیت بالای وارد شونده به حوزه اشتغال، اظهار کرد: این موضوع فشار بسیار سنگینی روی سیستم اجتماعی می گذارد.
این افراد بعد از فارغ التحصیلی بعد از کارشناسی، یا حتی دیپلم باید جذب بازار کار شوند اما وقتی این امکان وجود نداشته باشد، مجبور هستیم در سیستم برنامه ریزی کشوری، زمینه هایی را فراهم کنیم تا یا از پتانسیل این افراد استفاده کنیم یا به نوعی این افراد را مشغول کنیم. این دقیقا فرآیندی است که در کیفیت و کمیت دانشگاه ها تاثیر بسیار زیادی دارد. زیرا جمعیت زیادی می خواهد وارد سیستم شود اما نمی توانیم جوابگوی آن باشیم و مجبور هستیم تعداد کمیت رشته های تحصیلی را افزایش دهیم و به این موضوع اهمیت نمی دهیم که این کار مبتنی بر شاخص های نیازهای اجتماعی است یا خیر.

وی اضافه کرد: آینده پژوهی کشور در ۲۰ الی ۱۰۰ سال آینده مشخص نیست و اساسا وقتی به سمت کمیت گرایی در دانشگاه ها حرکت می کنیم آینده پژوهی و برنامه ریزی کشوری ملاک قرار نمی گیرد.

منبع: رادیو گفتگو

پاسخ دهید

برای دریافت کاتالوگ موسسه کلیک فرمایید ( دانلود کاتالوگ )
Hello. Add your message here.